Bussen op Schiphol

In de krant stond als een aankondiging: "Schiphol tijdelijk het grootste busstation van Nederland". Klinkt interessant. Ik was voornemens om na m'n examen op vrijdag even lekker gek te doen, en eens een kaartje Schiphol aan te schaffen (bij het loket, het kan nog).

Op weg naar het station Centrum West loop ik door het stadshart; verder niet bijzonder. De trein brengt me naar Den Haag CS. Ik twijfel of ik nog even een uurtje naar school zal gaan om m'n e-mail te controleren. Zeker weten dat er weer een berg ligt te wachten (PS. de maandag er na lagen er 450 berichten te wachten). Toch trekt het idee me niet, en ik koop een retourtje Schiphol. De jufvrouw achter de balie zegt niets. Alvast aan het oefenen voor "operatie klantvriendelijkheid" die NS bedacht heeft voor de loketten?

De trein op spoor 12, richting Hoorn, is dicht. En vies. Pas drie minuten voor tijd gaan de deuren open, en kiest iedereen zitplaats. Iets te laat zet de plan T zich in beweging richting Leiden.

In Leiden staan aan de overkant mensen te wachten. Normaal gesproken stopt daar de trein naar Schiphol en Amsterdam. Dat zal die straks ook gaan doen, ware het niet dat die Schiphol overslaat. Ik heb echter niet zo'n zin om de mensen met de koffers in te lichten. Beneden, in de gang, staan een paar NS-infomannetjes een beetje wazig om zich heen te kijken. Echt heel druk hebben ze het niet. Een paar Japannertjes bij de Engelstalige schematische tekening van de situatie te kwetteren. Ah, daar gaat de omroep. Ook die is in het Engels. Schiphol is de toeristenhalte bij uitstek, ook al wil Amsterdam of Delft anders doen geloven.

Op het voorplein is meer te beleven. Ik volg de stroom mensen naar het busstation. Oh, da's mooi geworden. Een grote rij infoborden vertelt de busreiziger waar z'n bus staat te wachten (in de meeste gevallen zal dat toch andersom zijn). De NS- bussen stoppen aan de zijkant. De mensen worden alleen in de voorste bus gelaten. Als die enigszins vol is, rijdt die weg, gezwaai en geroep van aanstormende potiëntele reizigers ten spijt. Meteen komt dan een nieuwe bus aanrijden, die dan ook vol stroomt, en ook binnen vier minuten weg is. Mooi geregeld. Lelijke bussen. Waarom moet NZH, sorry ConneXXion, nou weer de lelijkste, verragste gelede bussen inzetten? Je moet die inkomende toeristen toch juist een toonbeeld laten zien? Nu ja, het zullen wel de enige bussen zijn die de ConneXXion regio NZH in de spits overheeft.

Ik neem nog even een kijkje bij het busbaantje richting de tunnel onder het spoor. Jammer, de bussen moet net stilstaan, voordat het licht op wit gaat. Als ze nou die lus in het wegdek enige meters eerder plaatsen, dan kan de bus zo doorrijden. Is ook veel beter voor het milieu. Ik steek het kruispunt over, en loop aan de andere kant terug. Ik blijf even kijken naar een iets dat lijkt op een defecte parkeerwijzer. Dat ding laat vast zien of je door moet rijden of niet voor een parkeerplaats. Echter, toevallig komt er net een bus aan, en het lijnnummer verschijnt op het bordje, samen met de letter van het perron. Hm, dat is wel slim gedaan. Zo weet de chauffeur m/v op welk perron die moet. Er zijn echter afkortingen waar ik niet uit kom. EK bijvoorbeeld, zou dat Eigen Keuze betekenen ofzo?

Plotseling heb ik er genoeg van, en stap op de NS-bus af. Een beetje zwaaien met m'n trajectkaart + los kaartje is voldoende om de toestemming van de chauffeur te krijgen om mee te reizen. Ik neem voorin rechts plaats, net als bij bijna alle bussen die vandaag nog komen zullen. Na anderhalve minuut rijden we al weg. Via het busbaantje van daarnet rijden we langs Naturalis de stad uit. Vlak voor we de snelweg opduiken, vang ik een glimp op van het Transferium A44. Het busstation is bedoeld voor de automobilist die dan daar de bus kan pakken. De parkeerplaats is echter van die groote dat ze er blijkbaar weinig van verwachten. Om het transferium, gelegen aan de afritten van de A44, krioelt het van de busbanen. Ik ben benieuwd.

Als sinds Leiden rijden we achter bus 89 aan. Even later neemt die een afslag, en hebben we het rijk alleen. Bijna elke twee minuten rijdt er aan de overkant van de snelweg een gelede streekbus met de tekst NSvervoer. Allemaal zijn ze ongeveer zo vol, dat er net twee a drie personen moeten staan.

Het valt me op dat het lang duurt voordat we überhaupt de spoorlijn Leiden-Haarlem kruisen. De trein doet een kwartier over het traject Leiden-Schiphol, wat even lang is als Schiphol-Amsterdam. Op de plek waar de weg en het spoor de ringvaart kruisen, zijn een paar werkmannetjes ondoorzichtige werkzaamheden aan het verrichten. Beetje lassen enzo.

Eindelijk komen we bij de A4. Hier verandert de snelweg in een monster van een plak beton. 2 x 4 rijstroken + 4 vluchtstroken. Bus 197 en interliner (nummer vergeten) Alphen-Amsterdam Marnixstraat hebben nog even een busbaantje aan de rechterkant.

Hoewel het drukker wordt op de weg, blijven we stevig doorrijden. We naderen Schiphol. Schiphol heeft bij mij altijd een diepe indruk gemaakt. Dynamisch en Internationaal. "24-uur per dag geld verdienen" ofsowiets. Maar met de trein duik je al ver voor Schiphol de grond in, zodat je het hele feest mist. Ook kun je niet vooruit kijken, maar alleen maar opzij naar de bloembollen, die overigens ook erg mooi kunnen zijn, maar dan anders. Met de bus heb je echt het gevoel dat je het centrum van Nederland nadert. Plotseling klinkt er een enorm gebulder: een of ander vliegtuig komt laag over. Rechts passeren we al ver voor Schiphol kantoren en andere vliegveldgebonden activiteiten. Weet ik veel dat ik hier straks lopen zal.

De bus neemt de afslag en mindert vaart. Wat een rust plotseling, zo na al die minuten voluit rijden. Op het viaduct nemen we de eerste afslag, en gaan rechts. Dat laatste doen niet alle bussen, sommige gaan gewoon rechtdoor, wat ook sneller is. We passeren massa's taxi's, Vrachtwagens in de meeste gekke vormen en maten, stewardessen in de bekende blauwe pakjes, enz. In een optocht met gewone lijnbussen rijden we op het busplatform af. Schiphol ontwikkelt zich meer en meer als een megagroot OV-knooppunt. De weg splits zich in een busbaan en een weg verboden in te rijden, behalve lijnbussen. Ik vraag we af waar de auto's blijven moeten? Omhoog?

We rijden het hoekje om, en ik val bijna van m'n stoel. Het hele busstation staat vol. Hier kan nog wel even een spits mee weggewerkt worden. Maar wat me nog veel gekker maakt, zeker 70% bestaat uit de nieuwe Den Ousten lagevloers HTM-bussen. Wouw! Die zijn inderdaad ideaal voor dit gebruik. Ze hebben een reus van een staanplek (tussen de voordeur en de middelste achterdeur), die nu gebruikt wordt voor tassen en koffers, en toch redelijk veel zitplaatsen (30). Ik bedank de chauffeur en stapuit. Nu zie ik pas dat er ook een HTM-streekbus tussen staat. Al drie keer zien rijden in Den Haag (waar anders?), maar nog nooit gehad. Ik besluit bijna meteen om een kaartje Zuid WTC te kopen. Eerst maar even rond kijken.

Boven op een kantoorgebouw staat een reus van een LCD-scherm, waarop CCN een of andere landspresident laat zien. Het geluid schalmt over het plein. Ik loop langs alle neergezetelde toeristen naar binnen. Ik adem, en de hal ademt de sfeer van dynamiek. Alle ingangen van het station zijn afgesloten. Grote dranghekken blokkeren elke poging tot toegang tot de roltrappen. Ik zie dat aan de kaartjesautomaat twee bakjes hangen met waarschijnlijk informatie over de werkzaamheden. Het schijnt dat iedere vliegtuigreiziger de afgelopen maanden bij z'n ticket informatie kreeg over de werkzaamheden. Ik moet zeggen dat de voorbereiding en de praktijk goed verlopen (zijn).

Langs de alleen-reizigers ruimte loop ik een rondje. Verder op staat een man met een machinegeweer. Volgens mij hoort die bij Schiphol. Indrukwekkend hoor. Ik loop verder naar boven, waar de auto's mensen afbrengen en afhalen. Buitenlangs loop ik langs het enorme gebouw. Weet ik veel dat in de komende uren niet meer zal stilstaan, behalve bij stoplichten, en bushaltes. Ik word gepasseerd door karretjes met koffers, telefonerende zakenmannen, en busjes met Japanners. Ook taxi's rijden af en aan. Ik verlaat zo'n beetje het drukke gebied. Hier komen meer alleen de medewerkers. Zou het niet verdacht zijn, zo'n puber als ik lopend op Schiphol? Bij een bushalte blijf ik even staan. Op de kaart zie ik dat ik boven op de spoortunnel sta. Zal ik even stampen? Inderdaad is de weg hier net nieuw, en de bomen zijn wel erg pril. Alles is de laatste tijd overhoop gehaald in verband met de tweede spoortunnel. Ik bekijk de routes van de bussen, en besluit even door te lopen. Bij de volgende halte kijk ik nog eens op de kaart. Als ik nou nog verder doorloop, kom ik misschien wel iets tegen van die Zuid-Tangent? Ik draai me om van de kaart, en m'n oog valt precies op een levensgroot bord met een afbeelding van een Straatsburgse tram op wielen. De ZuidTangent wordt hier aangelegd. Schiphol Oost-De Hoek. Aanleg tunnel hoogwaardig openbaar vervoer. Nou moe! Als je spreekt over de duivel... Inderdaad begint hier een busstrook. Is dat alles? Nee hoor, verderop begint een tunnel. Eerst maar even kijken waar die trap heen gaat. Langs de stoep ligt een ingang van een trap naar beneden. In daal af, en beland in de spoortunnel. Hm. Ik loop maar weer naar boven, richting tunnel.

De tunnel is verder ook weinig aan te zien. Hij is erg donker, en erg diep. De tunnel loopt onder een viaduct door. Waarom gaat dat niet gewoon door het dijklichaam dan? Ik loop verder. Op het moment dat ik bijna het viaduct door ga, rijdt er een Martin Airder over het viaduct. Gewoon, zo maar. Je komt kijken naar het vervangend vervoer dat NS inzet op een door-de-weekse dag, en als je naar boven kijkt zie je de vleugel van een vliegtuig. Ja, logisch.

Aan de andere kant van het viaduct is niets te zien wat de tunnel betreft. Hm. Langs nog meer spoorwerkers, bij zo'n zelfde spoortunnel-nooduitgang loop ik langs het kantorenwijkje van daarnet in de bus. Ook hier is de beplanting nieuw. Jeetje, wat een lange tunnel dan. Op een gegeven moment loop ik links het kantorenterrein op. Ik moet wachten voor een tractor met luchtcontainers aan de haak. Via de vrachtafdeling van Martin Air loop ik even terug naar de taxibaan. Geen tunnel. Ik loop verder door het industriegebied. Raar eigenlijk; het is hier doodstil, maar toch wordt hier het grote geld verdiend. Bij de Rotterdamse haven zie je ook nauwelijks mensen, toch wordt er 10% van het Bruto Nationaal Product omgezet.

Ik kijk steeds met wantrouwen naar de wagens van de Schiphol-beveiliging. Zijn zij niet wantrouwig voor mij? Ik loop nu langs de drukke weg parallel aan de A4. Ook hier staat een bord van de ZuidTangent-lijn. Wat een lange bustunnel wordt dat, zeg! Toch misschien niet zo gek, want er rijden hier veel bussen, vooral van de "staff-only"-bussen, die je er zo uitpikt, dank zij hun gele kleur. Ik had tot nu toe een beetje medelijden met die bussen. Ze zijn gewoon van ConneXXion, maar toch zijn ze levenslang verbannen naar dit stop-en-gaan busbedrijf. Pas nu besef ik dat dat zelfde geld voor gewone stadsbussen in legio stad. Of anders gezegd, Schiphol is een stad op zichzelf. Dag en nacht activiteit. Ik ben, besef ik nu achter de computer, vergeten te kijken of de parkeerbussen dag en nacht rijden. Ik denk het wel eigenlijk.

Onderhand ben ik zo ver gelopen, dat ik heb besloten niet meer terug te keren naar Schiphol, maar door te lopen naar De Hoek. Tenminste ik ga er van uit dat het dorp De Hoek aan het eind van deze weg ligt. Daar pak ik dan wel een bus, of denk ik, misschien loop ik wel naar Hoofddorp. Daar kan ik dan de stopbus naar Schiphol nemen, want m'n kaart is nog niet gestempeld. Maar ik zie die tunnel nog niet, en op de borden stond ook het woord "Schiphol Oost", en ik ben bang dat de bustunnel onder de luchthaven door naar de andere kant loopt. Maar dat is wel erg veel lopen, dus dat doe ik niet. Ook overdenk ik het idee dat de tunnel misschien onder de snelweg door naar Hoofddorp loopt.

De Hoek. Het ligt inderdaad aan het einde van de weg. Ik klop mezelf op m'n schouder: "Goedzo Maarten, je topografische kennis is weer overweldigend!". Dwars op m'n looprichting ligt een grote drukke weg. Ik weet uit m'n hoofd dat dit dezelfde weg is die bij Hoofddorp NS onder het spoor door loopt. Parallel aan die 2x3 baansweg ligt een ventweg, waarop de bussen rijden. Zou hierop de bustunnel aansluiten? Ik loop naar rechts, onder de snelweg door. Ik loop een klein ommetje door het veel te drukke industriegebied De Hoek, opzoek naar de bustunnel. Er liggen hier veel hotels, wat nou niet helemaal uit de lucht komt vallen, natuurlijk (oei, een vervelende beeldspraak).

Langs de drukke weg loop ik richting Hoofddorp. Langs de ventweg rijden redelijk veel bussen, maar ook auto's mogen er rijden. Omdat zelfs de SRV op de busbaan parkeert, is de doorstroming niet echt geweldig. De SRV heeft hier trouwens de "lunchbus", wat natuurlijk geen naam is("Zo heet je niet", zou Cornee Klijn van radio 3 zeggen). Het is inderdaad lunchtijd, en veel werkenden komen uit hun (niet eens zo lelijke) kantoren om een lunchpakketje te halen. Ondertussen stap ik steeds harder door. Er loopt al een tijdje iemand achter me aan. Zout nou eens op, man! Alle moeite ten spijt, pas na een hele tijd slaat die rechtsaf naar een hotel.

Ik kom bij een veel te groot kruispunt waar ik afsla richting Hoofddorp. Even denk ik een bouwbord te zien van de ZuidTangent. Helaas, het is een bord over een regionaal fietspad. Ja, zulke dingen moeten ook gebeuren. Ik vraag me alleen af hoeveel automobilisten er in die open Haarlemmermeerpolder zonder enige beschutting willen gaan fietsen. Door een kantorenpark met wat bovenmaats grote, en ook indrukwekkende kantoren loop ik zigzaggend naar het station, waarvan ik geen idee heb waar dat is. Ik loop gewoon de (NS-)bussen achterna. Verderop staan een paar lunchpauzers te kijken naar graafwerkzaamheden voor een nieuw kantoorgebouw.

Na de laatste bocht rechts vind ik het station. Hier zie ik voor het eerste werkzaamheden aan de ZuidTangent. Een zooitje mannetjes en vrachtwagens staan iets te doen aan het viaduct dat vanaf de verhoogde ZuidTangent-bushalte komt. De perrons van de halte lijken erg hoog voor een bus. Zou dan toch meteen een tram worden aangelegd, zoals de HTM wil?

In het station staat een werktrein, want er zijn nog steeds werkzaamheden aan de gang. De achteringang van het station is niet afgesloten, dus ik bestijg de trap. Op het perron is niemand, dus ik kan niemand informeren. Jammer. Bij de hoofdingang daal ik met de lift weer naar beneden. De trappen zijn hier ook niet afgesloten: blijkbaar doen de omroep en informanten hun werk goed. Een paar NS-bussen staan klaar om in te springen. Toch wil ik nog een stukje doorlopen. Op de webstek van de Digitale Reiziger heb ik gelezen over een busbaan door Hoofddorp, a la Almere. Hij kwam daar langs met bus 174 die van Amsterdam via Hoofddorp naar Haarlem gaat. Een rit van meer dan twee en een half uur. Hoofddorp zal toch niet zo groot zijn, en die busbaan toch niet zo ver weg? "Kom op Maarten! Dat stukje doe je nog wel even". Ha, daar rijdt bus 174! Dan ben ik tenminste op de juiste weg.

Op elke lange wandeling kom ik in een impasse, zoals dat in de politiek heet. Dan heb ik er even geen zin in, maar loop ik toch maar door. Ik raak dan vermoeid, en wil ik stil staan. Zo ook nu. Ik loop richting bustunnel onder het spoor, naar de busgarage. Het weer betrekt, de wolken schuiven voor de zon, het wordt wat killer. Twee agenten op een mountainbike passeren. Eentje knikt naar me. Wat aardig. Ik heb zo'n idee dat mensen aan me kunnen zien dat ik niet van hier ben. Pas later weet ik waarom, en weet ik waarom ik zo dicht bij Amsterdam met "m'n leven gespeeld" heb. Ik eet wat, hoewel het pas kwart voor twee is. De dag is nog lang.

Het is duidelijk zichtbaar dat Hoofddorp in de Haarlemmermeerpolder ligt. Ik passeer een vaart, die tot aan de horizon door loopt, en waarschijnlijk nog wel veel verder. Wat grappig dat Hoofddorp die kenmerken van een polder heeft laten bestaan. Links staan een paar nieuwbouwflats met het zo trendy rode baksteen. Ik vind het ook wel mooi, maar er wordt nu bijna alleen maar in rode baksteen gebouwd. Moet ik nu de vergelijking gaan maken met het beton uit de jaren '70. Liever niet.

Ha, een kaart. Ik zie dat ik vlak bij het beginpunt sta van de busbaan, en dat het nog een onwijs end lopen is naar het eindpunt. Nu ja, het moet maar. Aan het eind neem ik wel de stadsbus terug. Nu ik kijk zie ik inderdaad de busbaan liggen. Over de vaart is een brug in aanbouw, duidelijk voor de bus. Dan kan die zo de bustunnel in, maar dat had ik al gezien. Ik druk op het knopje om over te steken. Alleen waar is het mannetje in z'n rode pak? Nergens een verkeerslicht te zien. Dan maar drie keer via de andere oversteekplaatsen. Een beetje overlast door de bouw van een busbrug mag best.

Als ik eindelijk aan de overkant ben, loop ik langs de busbaan. Eindelijk. Ik word al weer wat vrolijker. Wat lijkt het lang geleden dat ik op Schiphol stond. Maar ik focus me meer op nu. De busbaan bestaat net als in legio steden uit een lichte kleur beton. Oversteken zijn beveiligd met negenogen. In Almere en Delft Tanthof heb je ook veiligseinen, die springen op wit, zodra de baan de bus ontdekt. Zo weet de chauffeur dat het stoplicht voor het overige verkeer op rood gaat. De negenogen gaan pas op wit als het licht voor de anderen rood is. Zo kan de chauffeur rustig doorrijden zonder vaart te minderen voor het negenoog, dat natuurlijk net iets te laat op wit springt. Alleen hier zijn de veiliglichten een kwartslag gedraaid, net als bij verkeersborden die buiten gebruik zijn. De redenen zijn me onduidelijk.

De busbaan slingert zich door een grote nieuwbouwwijk. De streekbus 174 rijdt hier eens in het kwartier, en vervult een behoorlijke stadsdienst. De stadsdienst rijdt maar twee keer per uur. Ik kan eigenlijk niets anders zeggen dat het een end lopen is. Bussen rijden goed door, zijn mijn bevindingen. 's Ochtends rijdt er een shuttlebus naar Schiphol Oost. Die shuttlebussen zijn altijd grijze touringcars. Een beetje vreemd, zo'n grote stoere bus op lijndienst door de woonerven van zo'n woonwijk. Bijna helemaal aan het eind van de busbaan is een ingewikkelde rotonde waar ook bussen van de andere kant komen, en auto's kruisen. Op een kaart zie ik dat ik er bijna ben. Ook blijf ik even staan. Ha, rust. Al snel loop ik echter weer verder. Ik kom bij het eindpunt van de busbaan. Met een soort wisselconstructie sluit de baan aan op de gewone weg. Ik zie bus 174 naar Hoofddorp net wegrijden, dus ik moet een kwartier wachten. Zoals als altijd bij ConneXXion, afdeling NZH is de bus ongeveer 4 minuten te laat. Ik neem na enige twijfel het plaatsje voorin. De buschauffeur rijdt lekker door. Een jongen in de leeftijd van de brugklas stapt uit, en groet de chauffeur. Wat zijn mensen hier aardig tegen elkaar.

Al snel ben ik weer bij het station. Ik stap uit, en stap in bij de NS-bus richting Schiphol. De buschauffeur babbelt met de busleider op de stoep. Het blijkt dat de busleider, een gewone conducteur, de tijden en de nummers van de bus niet weet en niet bijhoudt. De conducteur zwaait ons gewoon weg, als de bus min of meer vol is. Via de grote drukke weg waar ik alweer een tijd geleden langs liep rijden we de A4 op.

Net als de bus uit Leiden rijden we onderlangs naar het busstation. Het is al wat drukker geworden, ook met mensen. Ik stap uit, loop de hal in, en trek een kaartje. Vol verwachtingen loop ik af op de HTM-bussen. De voorste bus rijdt net weg, maar er staan er een stuk of vijf achter, dus ik kan meteen mee met de daarop volgende voorste. Nu pas bedenk ik dat het wel slim is dat de HTM met z'n mooie bussen naar Amsterdam rijdt. De meeste toeristen gaan linea recta naar onze hoofdstad. Die oude roestbakken van de NZH gebruiken we voor ons binnenlandse vervoer. Als ik instap is de bus meteen vol, want je mag ook via de achterdeur naar binnen. Naast iemand zitten doe ik nooit, ook niet in de sprinter, en het hele eind staan vindt ik meestal wel leuk, maar nu even niet. Misschien ben ik wel stoer bezig, ik ben immers op "bekend terrein", en ga op het bagage-wielblok zitten. Zoiets van: "Kijk, zo doen wij dat in Den Haag". In Den Haag, en waarschijnlijk in andere steden ook, is het heel normaal, vooral voor de kinderen, om op de wielen te gaan zitten. Terwijl we de snelweg oprijden, vraag ik me af of de chauffeur een HTM'er is, of dat de bussen alleen door HTM beschikbaar zijn gesteld, en dat de chauffeur een NZH'er, of nog erger een GVB'er is. Ik voel een enorme drang (pardon?) om van het blok te springen en naar voren te lopen, en te vragen. Zeker als we in de file belanden, is de kans om de chauffeur af te leiden erg klein, en kan ik me maar net bedwingen.

We rijden langs de spoortunneluitgang. Er mist een spoor, en verder op staan een paar mannetjes te overleggen. Een hijskraan rijdt over de overgebleven sporen. Zoals gezegd staan we in de file. Het valt me op dat er veel van rijbaan gewisseld wordt. Wat een chaos als je dit zo ziet. Mensen staan schots en scheef op de (veel te brede) stroken. Zouden ze dat doen om de aanwezige motorrijders te pesten? Onze bus rijdt heel relaxt tussen al die auto's. We geven gewoon voorrang aan invoegende vrachtwagens, zoals het hoort.

We slaan naar mijn idee een afslag te vroeg af, maar de chauffeur zal het wel weten. Midden in het drukke stadsgewoel rijden via het AMC (jeetje, wat is dat groot) naar station Zuid WTC. Onze bus sluit achteraan een van de drie rijen, van elk drie bussen. Ze hebben hier dus negen bussen in voorraad. Stel dat ze elke twee minuten een bus laten gaan, dan kun je hier achttien minuten mee vooruit. Dat is ook ongeveer de reistijd Schiphol-Zuid/WTC. Als dus de bussen niet meer naar Zuid WTC kunnen, hebben ze nog achttien minuten om vanaf Schiphol bussen te halen. Iets zegt me dat deze theorie ergens niet klopt.

Als iedereen uitgestapt is, loop ik op de chauffeur af en vraag hem wat me al zo lang dwars zit. En ja hoor, hij is een HTM'er. Ze rijden hier alleen omdat die ene trein niet rijdt, legt hij uit. Ja dat wist ik al. Ik leg uit dat ik ook uit het Haagse kom, en dat ik wel vertrouwd ben met deze bussen. Ik neem afscheid, en loop even door het station. Het is er vies, druk en onaantrekkelijk. Bovendien begint de tijd nu wel een beetje gelden. Ik moet maar eens op huis aan. Ik loop weer terug naar het busplatform. Nu zie ik pas de overvolle prullenbakken. Op het journaal was inderdaad dat de gemeentereiniging staakt, in verband met een CAO ofzo. Geeft inderdaad veel rommel, zo'n staking. Ik ga maar weer bij het groepje HTM'ers staan. Ze regelen het busverkeer, en rijden ook zelf. Met veel humor, zo merk ik. Uiteraard worden er veel kortrokkige dames nagefloten (het is onderhand zonnig weer geworden). Eenmaal wordt daar ook de buitenomroep van de bus voor gebruikt (boven de voordeur). Het meisje kijkt om, naar ziet niet waar het geluid vandaan komt. Een GVB'er die even pauze heeft van z'n lijndienst op bus 35, kijkt verwondert toe. Rare Hagenezen, moet hij gedacht hebben. Even later rijdt hij weg met z'n stadsbus, vies en lelijk, waarbij hij bijna een bushalte omver racet. De lolbroekerij van de HTM'ers gaat gewoon door. Eentje gaat Radio West stickers uitdelen. Ik krijg er ook een. Waar anders dan in Amsterdam krijg je Radio West stickers van een buschauffeur. Rare wereld leven we in.

Maar ik wacht, op nog iets veel anders. Al een tijdje kijk ik naar de bus die steeds een plekje naar voren wordt gereden. Die moet ik hebben, die 675, oftewel de HTM-streekbus. Op een gegeven moment stapt de leider op me af, en vraagt of die iets voor me kan betekenen. Ik vraag wanneer de 675 vertrekt. "Hoezo, m'n jongen?" is het antwoord. Ik leg uit dat ik nog nooit in de HTM-streekbus heb gezeten. Nu zaai ik lol onder de buschauffeurs. De een verwijt dat die er voor betaald wordt, maar dat dat joch er meer van weet. Ik word gerust gesteld: zo meteen gaat die. Ik ga alvast zitten en bekijk de bus. Gewoon een normale streekbus, alleen het exterieur laat zien dat die van de HTM is.

Even later komt een HTM'er binnen. De chauffeur ziet dat ik uit Den Haag kom. Hij wijst naar m'n borst. Nu pas begrijp ik alles: ik heb een T-shirt aan van m'n school: het Haags Montessori Lyceum. Dat is linke soep hoor, hier in Amsterdam. Het enige wat nog gevaarlijker is, is met een Feyenoord-vlag zwaaien.

Omdat ik vooraan zit beginnen we een babbeltje. Over de HTM en z'n nieuwe buslijnen, bus 53 (Zoetermeer Centrum West-Mariahoeve: bestond maar 2 maanden) en de nieuwe fietsbus. De laatste moet gaan rijden tussen Zoetermeer (Rokkeveen), industrieterrein Forepark, en de Plaspoelpolder in Rijswijk. In elke plek komt maar een halte, waarna men verder kan met de al dan niet meegenomen fietsen. Volgens de chauffeur gaat men rijden met een gelede bus. Dan kunnen de huurfietsen achterin. Mocht het ooit zo'n feest worden, dan wil ik er bij zijn.

Even belanden we in de file, maar toch zijn we al snel op Schiphol. We nemen afscheid, en ik zoek de bus naar Leiden. Ik moet het vragen, want uit me zelf zie ik ze niet. Ze blijken achter de enorme muur van HTM-bussen te staan. Ik stap weer in een oude gelede ConneXXion-bus, en neem helemaal achterin het gekke "kontje" (daar waar de bus smaller wordt, net als bij de tram), plaats.

We rijden meteen weg. In de achterste bak ben ik de enige, voorin zitten vijf mensen. Vier behoren tot een gezin, waarvan de kinderen nog al veel aandacht trekken. De ander is iemand die perse niet in de zon wil zitten. Op het bochtige traject richting snelweg wisselt hij telkens van zitplaats. Zenuwachtig type. Op Schiphol rijden we een route die ik op z'n minst typisch vind. Ik zeg nu wel "Op Schiphol", maar het is zo'n complete stad, hoor je dan niet "in Schiphol" te zeggen? Je zegt tenslotte ook "in Zoetermeer".
Als we eenmaal uit de file op Schiphol zijn, rijden we zo de file op de snelweg in. Tot aan de afslag naar de A44 blijft het zoals de Engelsen zeggen: "Stop-and-Go"-rijden. Het is wel prettig om tijdens de spits met een praktisch lege bus in de file te staan. Ik vraag me af of de automobilisten dat ook vinden.

Na de afslag rijden we tot aan station Leiden prima door. Nu heb ik beter zicht op het transferium A44. Het wordt zonder twijfel een mooi busstation. Een zooitje busbanen rondom is nog in aanleg.

Op Leiden Centraal stap ik in de eerst volgende trein naar Den Haag CS. Het is de sneltrein uit Amsterdam, die deze week pendelt tussen Den Haag en Leiden. Een paar minuten te laat vertrekken we, terwijl het begint te regenen. Mensen in de trein zitten allemaal te eten, terwijl ik dorst heb. M'n ogenleden willen naar beneden, en ik kan ze er maar met moeite van weerhouden. Als ik er zo over nadenk heb ik vandaag veel gedaan. Weet je nog dat ik in de Schipholtunnel keek, langs de staff-onlyparkeerplaatsen liep, de Hoofddorpse busbaan aanschouwde en met de HTM-bus in de file stond? Tjonge, wat voel ik me moe mar voldaan.

In Den Haag stap ik op de Sprinter die me, deze keer te langzaam naar m'n zin, naar Zoetermeer brengt.

Links:

http://www.zuidtangent.nl
http://www.floriade.nl
http://www.schiphol.nl
http://www.haarlemmermeer.nl
http://www.hnrb.nl
http://www.nzh.nl
http://www.htm.net

Geschreven door Maarten Batenburg. Juni 1999 (foto's (inmiddels verdwenen) zijn genomen door Frans Mensonides, waarvoor mijn dank)