Scandinavië 2009 - Naar Mora
Naar Mora
Nederland
Thinkie en ik vertrekken op maandag 8 juni 2009 met de RandstadRail naar Den Haag. Wegens de verwachte ochtenddrukte en onze omvangrijke bagage kiezen we ervoor om zonder overstappen de hele ronde door Zoetermeer te maken. We weten dat we niet hoeven te staan omdat de tram aan het begin van de route nog rustig is.Op Den Haag kopen we eerste klasse kaartjes naar Schiphol waar een IRM ons naar toe brengt. We hadden thuis al online ingecheckt, dus na een korte blik op het panoramaterras hoeven we alleen nog de bagage af te geven. Het is druk bij de security en bijna vanzelfsprekend moet de volgepakte tas van Thinkie weer handmatig gecontroleerd worden. De tijd op Schiphol brengen we voornamelijk door met vloeibare chocola en een choco-rabarber bij de chocoladebar die daar sinds enige tijd bij pier C zit.
Het vliegtuig naar Stockholm Arlanda is een MD80 van SAS Scandinavian Airlines. Een ouwe bak maar oké. We hebben zitplaatsen gekozen links voor de achterste galley, ook erg oké. De vlucht verloopt verder vlekkeloos. Het enige noemenswaardige is het mooie zicht dat we op de omgeving van Aalsmeer en de Noord-Oostpolder hebben, en natuurlijk tijdens de landing op het Zweedse landschap.
Stockholm Arlanda Airport
In januari waren we al op Arlanda geweest voor een kort bezoek aan Stockholm. De terminal waar we nu aankomen levert veel grotere loopafstanden op, maar uiteindelijk vinden we het centrale treinstation voor de gewone treinen. Je hebt namelijk station Noord en Zuid voor de Arlanda Express naar Stockholm, en het Centrale station voor de overige treinen, die je (uitgezonderd de stopper) dan weer alleen van/naar het noorden mag gebruiken. We halen bij een automaat de via Internet gekochte treinkaartjes op en eten nog wat bij een Italiaans restaurantje.Het treinstation is een tunnelstation, diep onder de luchthaven. Twee sporen, eilandperron. Er is druk treinverkeer, maar ik zag geen Arlanda Express-treinen; ik vermoed dat die het treinstation passeren via een andere tunnel. Terwijl we wachten, probeer ik mijn OV-chipkaart uit bij een incheckpaal; gelukkig roept het slechts een foutmelding op. Onze SJ-intercity komt nagenoeg op tijd, en bestaat uit een stuk of vijf oud-uitziende rijtuigen met een stoere zwarte loc ervoor. We nemen plaats in het voorste, rustige rijtuig en genieten van de ruime steek en comfortabele stoelen in de tweede klas. Helaas piept een technisch onderdeel indringend tijdens de gehele reis.
Het reizen in Zweden is van een andere schaalgrootte dan ik tot nu toe gewend ben. Toegegeven, ik heb best wat spoorkilometers afgelegd, maar Zweden is toch anders. De afstanden zijn enorm, ondanks dat er toch best wordt doorgereden. Of ik ben gewoon ongeduldig, dat kan natuurlijk ook.
Het landschap aan het begin van de reis zet al gauw de toon voor de rest van deze rit. Veel bomen, bossen, talloze rode boerderijen, kleine landwegen, kleine dorpen, veel enkel spoor. Het landschap is glooiend, met hier in het zuiden nog wat open vlakten beter bekend als weiden.
Na enkele uren komen we aan in Borlänge, waar we ondanks onderweg opgelopen vertraging toch de aansluiting naar Mora halen. Daar staat aan de andere kant van het perron een driedelig «Regina-stel» van «Tågkompaniet» gereed richting Mora. Het is druk, we zitten op het trappetje bij het balkon dat geschikt is voor rolstoelers. Dat trappetje kan eventueel door rolstoelers overbrugd worden door een soort draaischijf lift in de vloer, die van de trap een soort loopbrug zou maken. We krijgen niet de kans dit uit te proberen.
We rijden met gezwinde spoed naar Mora. De bossen worden wat dichter en er verschenen hier en daar ook wat meren. Een aantal meren hier maken deel uit van een ring van meren, die de rand aangeven van een reusachtige meteoriet-krater van zo’n 55 km doorsnee.
Mora
We komen aan in Mora. Dat lijkt op het eerste gezicht niet al te groot, een indruk die inderdaad terecht is. Na halte Centralen rijdt de trein nog door naar Mora Västra, ook wel Mora Strand genoemd. Die halte is enkelsporig. Reizigerstreinen keren daar op de vrije baan, enkele houttreinen rijden verder het bos in. Halte Västra zal het startpunt zijn van onze volgende etappe.
