Hansje

Hansje is geschreven op 4 oktober 1996, in een zeer melige bui.

Hansje liep. Dat deed hij wel vaker. Gisteren bevoorbeeld, toen liep hij naar zijn bed. Maar nu liep hij naar de supermarkt. Hij moest voor z'n moeder inkopen doen: hij had een lijstje van haar gekregen wat hij moest kopen. Een kilo kaas, pond gehakt, ons appels, een nieuwe kooi voor z'n moeder, maandverband voor de hamster (of was het nou andersom?) en nog een paar dingen. Hij liep en liep nog een beetje. Toen hij bij het winkelcentrum kwam liep hij naar de glasbak. Hij moest namelijk de bierflesjes van z'n vader weggooien. Hij kon kiezen uit een glasbak voor wit glas, een glasbak voor bruin glas, en nog eentje voor groen glas. Hij mieterde ze maar in de glasbak voor bruin glas, wat Hansje was niet racistisch.

De supermarkt waar Hansje inkopen ging doen, was de Albert Heijn. Hij liep door de glazen deur bij de ingang. Het was stevig glas, voortaan zou hij de deur eerst maar open doen.
Toen Hansje klaar was met z'n neus rechtzetten, werd hij overreden door een winkel-wagentje. Hé, dat wou Hansje ook wel, met zo'n wagentje crossen. Maar je scheen er verdomme een hele gulden in te moeten soddemieteren. Dus hij mietert er gulden in en bekeek het zodanig verkregen wagentje. Hij vond het alleen stom dat je ze moest duwen. Nu moet je weten dat Hansje altijd een paar elastiekjes bij zich heeft. Nu moet je ook weten dat Hansje best wel Technisch was.
Na een kwartiertje knutselen had Hansje al een redelijk werkend motortje voor het winkelwagentje. De veerkracht van de elastiekjes werd op de wieletjes overgebracht door middel van een vergrotende tandwiel-overbrenging. Dat had hij geleerd van z'n oudere broer die les had van Erik.
Hansje klom in het kinderzitje en trok aan het palletje dat de elastieken tegenhield. Het wagentje schoot met een ruk vooruit en reed door de Albert Heijn.

Het eerste wat hij nodig had was de kaas. Hij reed naar de Kaas-afdeling met een vlot gangetje ("lastig hoor, al die ouwe bessen"). Daar stonden zeven rekken vol met voorbesneden en voorverpakte jonge, belegen, oude, jong belegen komijne-, Franse, Goudse, smeer-, schimmel- en vet-arme Kaas.
Hansje pakte maar een pakje van de voorverpakte kazen en gooide dat in z'n wagentje.

Toen reed hij naar de Vlees-afdeling. Hij had een pond gehakt nodig, dus hij vroeg aan het meisje achter de balie of ze gehakt hadden. "Ja hoor, wil je voorverpakte of verse?" vroeg het meisje. Hansje antwoordde dat hij verse wilde. "Even wachten hoor, ik loop nog stage dus ik kan alles nog niets zo goed, maar 'k ben zo terug." Zei ze. Even later kwam het meisje terug met een tegenstribbelende koe. Het meisje pakte een groot hak-mes en haalde in een keer de buik open. De ingewanden gleden op de vloer en het beest schreeuwde enorm. "Shit, verkeerd. 't moest de nek zijn!" Vloekte het meisje.
Toen sneed ze de keel door en liet het bloed eruit stromen (lid worden van de Bond voor Vegetariërs? Bel: 070-3245418 of fax: 070-3242077).
Toen ze een deel van de rug op snij-machine wou leggen, struikelde ze over de ingewanden op de vloer en kwam met haar hele rechter-arm in de snij-machine.(Betere werkomstandigheden op het werk: http://www.nlm.nih/overheid/socialzk/werkomgv/beter_werk.html, of bel voor een vrijblijvende brochure).
Hansje reed maar weg, want hier had hij ook niet veel aan. Zo'n stukje gehakt, daar hoeft ze toch niet zo moeilijk over te doen?
Hij reed naar de tijdschriften-afdeling, want hij mocht van z'n moeder een Donald-Duck kopen. Maar naast de Donald-Duck stond een ander blad dat véél interessanter was. 'Playboy' stond er op. Hij bekeek het eens, en hij vond het wel grappig. Dus hij nam die maar in plaats van de D.D.

Toen reed hij naar de Afdeling Cosmetica & Verzorging, waar hij het maandverband voor z'n moeder wou pakken, maar daar stonden 4 wijven te "praten".
Hij vroeg of hij er door mocht, maar de wijven keken hem aan als of ze nog nooit een jongetje in het kinderzitje van een geautomatiseerd winkel-wagentje hadden gezien. Dus Hansje pakte maar z'n laatste elastiekje en maakte van een stukje hondenbot een katapult. Hij schoot de wijven neer met kattebrokjes als kogels. Toen hij de Libresse Invisible zocht, kon hij die niet vinden. Toen pakte hij maar Always, want die nam zijn moeder altijd.
Toen pakte nog een pakje condooms voor zich zelf (hij zou het betalen van zijn zakgeld), want vanavond zou z'n vriendinnetje komen (hij ook, als het even kon).

Tijdens de rest van het winkelen gebeurde er niets bijzonders ("dat lucht-alarm is wel irritant, hoor").
Hansje stond nu in de rij voor de kassa. Toen hij aan de beurt was, deed de streepjes-code het niet bij de condooms. Daar door wist de winkel-juffrouw de prijs niet. De winkel-juffrouw vroeg aan Hansje wat de prijs was. Ja, dat wist Hansje ook niet. "WILMA, WEET JE WAT DEZE CONDOOMS KOSTEN?" Schreeuwde ze naar een andere winkeljuffrouw aan de andere kant van de winkel. Dat vond Hansje eigenlijk niet zo heel erg leuk, want de hele winkel keek meteen zijn kant op. "WELKE ZIJN DAT?" vroeg die Wilma terug. "DUREX, DIE MET DIE AARDBEIEN-SMAAK!" "OOH, DIE! DIE ZIJN ehh, f 4,50" antwoorrde Wilma terug, als of het om een onsje gehakt ging.
Toen Hansje klaar was met afrekenen (z'n chipknip deed het weer eens niet), liep hij snel met een rood hoofd de deur uit (de deur stond deze keer al open).
Terwijl hij keek naar het slagersmeisje dat in een ambulance gereden werd, reed Hansje de weg op. Daar werd hij overreden en was hij op slag dood.